การลงรหัสของคุณรั่วอยู่หกจุด
แต่ทั้งหมดคือปัญหาเดียว

ถ้าคุณเป็นคนรับผิดชอบการเบิกจ่ายของโรงพยาบาล แต่ละเรื่องเหล่านี้เข้ามาหาคุณแยกกัน เป็นวิกฤตคนละเรื่อง ที่มีเครื่องมือและสเปรดชีตคนละชุด:

โดยทั่วไป ระบบ AI มักระบุจำนวนเงินที่จะกู้คืนได้ให้ตั้งแต่ยังไม่ได้ตรวจข้อมูลจริงของโรงพยาบาล แต่เราไม่ดำเนินการในลักษณะดังกล่าว เนื่องจากจำนวนเงินที่แท้จริงขึ้นอยู่กับ case mix และอัตราการจ่ายตามสิทธิ์ของแต่ละโรงพยาบาล จึงไม่อาจประเมินไว้ล่วงหน้าได้ ทั้งนี้ ตัวเลขที่กำหนดขึ้นโดยไม่มีข้อมูลรองรับ ย่อมเป็นสิ่งแรกที่ฝ่ายการเงินพึงตั้งข้อสังเกต

สิ่งที่ช่วยได้คือระบบทำหน้าที่ตรวจหารูรั่วที่มักไม่ปรากฏในรายงานทั่วไป กล่าวคือ เคลมที่มีสถานะ 'จ่ายแล้ว' แต่ได้รับชำระต่ำกว่าที่เวชระเบียนรองรับ อันเป็นผลจากการที่รหัสซึ่งควรเลื่อนระดับของเคสตกหล่นไป เมื่อเคลมไม่ถูกปฏิเสธ จึงไม่มีระบบใดแจ้งเตือน และรายได้ส่วนนี้สูญไปโดยไม่มีการบันทึก ระบบจะแสดงช่องว่างดังกล่าวให้เห็นได้ตามความรู้ที่ป้อนให้ระบบ

การทำ pilot ไม่ได้บังคับให้โรงพยาบาลของคุณต้องซื้อ GPU หรือวางระบบใหม่ เรายืดหยุ่นเรื่องวิธีและสถานที่ในการรัน และทำงานภายใต้ PDPA กับกฎการกำกับดูแลข้อมูลของคุณ การทดลองจึงเริ่มได้ง่าย และการจัดการข้อมูลปรับให้เข้ากับระบบของคุณ ไม่ใช่ให้คุณปรับตามเรา

การตรวจสอบความถูกต้องของรายได้เป็นเพียงงานแรกที่เรานำระบบเข้าไปใช้ เนื่องจากเห็นผลตอบแทนได้เร็ว อย่างไรก็ตาม ระบบไม่ได้ออกแบบมาเพื่อการลงรหัสเพียงอย่างเดียว เมื่อป้อนชุดกติกาที่แตกต่างออกไป ระบบสามารถตรวจสอบในลักษณะเดียวกันได้กับงานด้านอื่น เช่น การเตรียมความพร้อมด้านการกำกับและการตรวจสอบ การทบทวนความครบถ้วนของเวชระเบียน การจับคู่ยากับบัญชียาและการวินิจฉัย ตลอดจนการจัดทำรายงานตามข้อกำหนด ทั้งนี้ สิ่งที่เปลี่ยนคือฐานความรู้ที่ป้อนเข้าไป ส่วนวิธีการ การอ้างอิงแหล่งที่มา และการอนุมัติโดยมนุษย์ ยังคงเหมือนเดิม การเบิกจ่ายจึงเป็นเพียงจุดเริ่มต้น ไม่ใช่ขอบเขตทั้งหมด

อ่านต่อ: ภาคสอง รั่วเท่าไรถึงคุ้มลงทุนซ่อม →